Remedy

Bazen şaşırıyor insan olanlara. Kendi hayatını dışarıdan seyrediyormuş gibi oluyor, size de olmuyor mu? Hayat istediği maskeyi takıp karakter karakter dolaşıyor insanın insanın etrafında. Yine herşeyin özü hayatın ta kendisi, yada hayatın herhangi bir maskesi. Avunup duruyoruz onun inişlerinde çıkışlarında. Duygulara dolanmışlık daha da artmakta ve o, yumuşak bir kurdelayla daha da sarmakta bizi. Kimimiz farkında, kimimiz değil.  Ne farkeder ?

Sadece bu dalgın, gölgeli edebiyatlar sanırım çıktısı. Anlamsız kelime öbekleri. Zaten ne zaman birşeyi anlamasam

bin-on-yedi

Dün eve gelirken bir adet Kodak Color Film aldım, tam 35 mm :) Garip geldi ya, ne kadar zaman oldu film almayalı hatırlamıyorum bile. Fiyatı 6 ytl. Kazık yemiş olabilirim evet. Ama 200 ASA. Balık gözü makineme takıcam onu, herhalde 36 pozu bir çırpıda bitiririm.

Güneşli bir cumartesi öğlenini evde geçirmiş olmanın aptallığı, mahmurluğu ve günün genel tembelliği üzerimde. İki tane yumurta, iki tane muz, peynir falan filan içeren bi kahvaltıyı bir başıma ettim. Oradaki “bir başına” edatı zaten olayın ana karakteri olmakla beraber günün diğer saatlerinde etkisini sürdürecek nitelikte. Neyse ki ufuk uyandı, biraz oksijen almalı.

Eğer bize de kaldıysa tabi…
–
güncelleme : Pazar, 2:53

Eve yeni geldim. Önceki kısmı yayınlayamadım çünkü elektrik yoktu, şimdi yayınlıyorum.

Avşar Amerika’ya gidiyor. Onu geçirdik gibi bişey bu gece. Toplandık, birşeyler içtik. Öncesinde bisürü şey yedik tabi. Toplanması baya zor oldu. Saat 11:30 gibi geldi AvşarBey. Baya baya biz takıldık onlar sonunda yetişti gibi…

O değil de, Taksime giderken Üsküdar’dan geçtik. Bir alışkanlık edindim sanırım, Üsküdar’da sosisli yemek. Tam 1,5 YTL :) Hoşuma gidiyor ya…Ayrıca Taksim inanılmaz kalabalıktı. Herkes orada. Hala orada…

Selinle tanıştım bu arada! :) Nergis ve Beliz’le takılıyorlarmış, yanımıza 5 dakika uğrayıverdiler.

Neyse…
Yorgunum.

‘nite