Mızıka

Bugün koridorda duyduğum bir koku küçüklüğümde anneannemleri sürekli ziyarete gittiğimiz evi hatırlattı. O ev farklıdır benim hayatımda. Çok zaman geçti orada. Sadece o evde. Şehirden yada başka bi yerden bağımsız yaşantım vardı o evde. Bir sürü de hatıram var.

Geçen sene dayım ve yengem ile tekrar gittik o eve. Uzun zaman olmuştu oraya girmeyeli. Herşey yerli yerinde duruyordu. Anneannemler artık köyde yaşamaya başladıkları için o ev biraz öksüz kalmış sanıyordum, oysa herşeyiyle gayet kalabalıktı.

Tabi tüm bu düşünceleri o eve girince hissetmemiştim. Yatak odasına girdim. O koku yine… Hafif serindi oda

Today's Big Thing

Bugün yanımdan Abdullah Gül geçti. Makam aracının camı da açıktı.

Ardından da bir ordu geçti son sürat. Ürktüm.

Zaten birşeyler olduğu belliydi, herkeste bir telaş vardı. Yollar boştu polis tutuyordu. Eylem var sanmıştım ilkin. Ankara böyle bir yermiş.

Aklıma Onat geldi :) Ben de bağırsa mıydım “Ünlü gördüm! Ünlü gördüm!” diye?

SüperLan

:)

Her bu kelime ağzımdan çıktığında hayvan hayvan gülüyorum. Tayfun geliyor aklıma (hayırsız yok ortalarda kimbilir neler yapıyor… neyse) Küçükken , hazırlıktayken Counter-Strike turnuvalarımız vardı. Okula yakın bi internet cafe’de oynardık. Sevgi Yolu’ndan sonra caddeyi geç sonraki sokaktan sola gir ahanda sağ tarafında göreceksin. Benim takma ismim “SüperLan”dı. Komikti… (Komik momik ama iyi oynarım counterı haa!)

Yeni bir gelişme. SüperLan dedik ya Superman’den haber var, yani bizim İhsan nam-ı diğer Clark Kent blog dünyasına atılmış şurada yayın yapmış. Ona hemen Fatih Ürek’ten  “Hoşgeldin yaar! Yürrreğimee” ezgisini gönderiyorum buradan…

Haydi Lililili… (anladın sen onu İhsan)

PS: Of çok lakayit bi yazı oldu. Yazının içinde İhsan ve Tayfun isimlerinin geçmesi bile yeterli oluyor durumu cıvıtmama. Neyse…