kısa bir not

Sert rüzgarların günaydın dediği bu kışlada kalacağımız gün azaldıkça gözlerimiz de daha çok dalmaya başladı sürüklenen yapraklara vesaire. Bahar kendini gösterip geri çekmişken melankoliden kaçışın olmadığını anlayıp, aşırı stresin getirdiği manik mutluluk halleri ve şakalar dakikalara eşlik ediyor.

Herkesin aklında özlemleri mermerleşmiş şekilde yerini korurken yaklaşmakta olan şey “Çıkınca ne olacak?” sorusu. Korku, endişe ve kararsızlıkla karışık bu duyguların artık saklanamadığı günler bugünler.

Elbette ben de bu insanların arasındayım, aynı şekilde geçiyor günlerim, aynı şekilde büyüyor düşüncelerim. Sanırım gözüm karardı bu durumun etkisiyle. Kaybedecek birşeyim yok derken, hayallerim büyüdükçe büyüyor yapacaklarım hakkında. Belki de ondandır günlerimin azaldıkça saatlerimin de uzaması.